که از انفاس خوشش بوی کسی میآید

سالروز تولد منجی عالم بشریت آمد و چشم انتظاران

ظهورش همچنان چشم انتظارند تا چشمان خود را به

جمال مولایشان منور گردانند .

مولا جان تولدت مبارک

سيماي پرهيز كاران از نگاه  اميرالمومنين علي (عليه السلام)

پس از ستايش پروردگار ! همانا خداوند سبحان پديده ها  را در حالي آفريد كه از اطاعتشان بي نياز ؛  و از نافرماني آنان در امان بود  ؛ زيرا نه معصيت گناهكاران به خدا زياني مي رسانَد و نه اطاعت مومنان براي او سودي دارد  ؛ روزي بندگان را تقسيم ؛ و هر كدام را در جايگاه خويش قرار داد .

امًا پرهيزكاران ! در دنيا داراي فضيلت هاي برترند ؛ سخنانشان راست ؛ پوشش آنان ميانه روي ؛ و راه رفتنشان با تواضح و فروتني است ؛ چشمان خود را بر آنچه خدا حرام كرده مي پوشانند ؛ و گوش هاي خود را وقف دانش سودمند كرده اند ؛ و در روزگار سختي و گشايش ؛ حالشان يكسان است ؛ و اگر نبود مرگي كه خدا بر آنان مقًدر فرموده ؛ روح آنان حتي به اندازه بر هم زدن چشم ؛ در بدن ها قرار نمي گرفت ؛ از شوق ديدار بهشت ؛ و از عذاب جهنًم .

خدا در جانشان بزرگ و ديگران كوچك مقدارند ؛ بهشت براي آنان چنان است كه گويي آن را ديده و در نعمتهاي ان بسر مي برند ؛ و جهنم را چنان باور دارند كه گويي آن را ديده و در عذابش گرفتارند .

دلهاي پرهيزكاران اندوهگين ؛ و مردم از آزارشان در اماٌن ؛ تن هايشان لاغر ؛ و درخواستهايشان اندك ؛ و نفسشان عفيف و دامنشان پاك است .

در روزگار كوتاه دنيا صبر كرده تا آسايش جاودانه قيامت را به دست آورند : تجارتي پر سود كه پروردگارشان فراهم فرموده ؛ دنيا ميخواست آنها را بفريبد امًا عزم دنيانكردند ؛ مي خواست آنها را اسير خود گرداند كه با فدا كردن جان ؛ خود را آزاد ساختند .